Χαμένη άνοιξη, του Στρατή Τσίρκα σε σκηνοθεσία Βαλάντη Φράγκου στο θέατρο Δίπυλον

Θέατρο – Χορός / Νέα

Μετά από έναν εξαιρετικά επιτυχημένο κύκλο παραστάσεων στο Θέατρο Πορεία, η «Χαμένη Άνοιξη» του Στρατή Τσίρκα επιστρέφει για να επιβεβαιώσει ότι πρόκειται για μία από τις πιο ουσιαστικές και βαθιά πολιτικές θεατρικές προτάσεις της φετινής σεζόν. Το εμβληματικό τελευταίο μυθιστόρημα του Τσίρκα μεταφέρεται για πρώτη φορά στη σκηνή, σε θεατρική διασκευή του Άρη Λάσκου και σκηνοθεσία του Βαλάντη Φράγκου. Η παράσταση, που συζητήθηκε έντονα για τη δραματουργική της πυκνότητα και τη σπάνια ισορροπία ανάμεσα στη συλλογική μνήμη και το προσωπικό τραύμα, μεταφέρεται στο Θέατρο Δίπυλον, όπου θα παρουσιάζεται κάθε Δευτέρα, Τρίτη και Τετάρτη.

ΥΠΟΘΕΣΗ ΕΡΓΟΥ:

Καλοκαίρι του 1965. Ο Ανδρέας επιστρέφει στην Αθήνα ύστερα από 18 χρόνια εξορίας στην Τασκένδη. Μέσα σε είκοσι μέρες —από τις 4 έως τις 23 Ιουλίου— θα βρεθεί στο επίκεντρο μιας χώρας που βράζει. Το Παλάτι μηχανορραφεί, η Βουλή κλονίζεται, το Σύνταγμα παρακάμπτεται, το παρακράτος δυναμώνει, ο Πρωθυπουργός παραιτείται, οι συνειδήσεις δοκιμάζονται, ενώ στις 21 Ιουλίου δολοφονείται ο Σωτήρης Πέτρουλας στην οδό Σταδίου: όλα πυκνώνουν σ’ ένα τοπίο όπου το προσωπικό όραμα και το συλλογικό δράμα συγκρούονται. Ανάμεσα στη Φλώρα, την ξένης καταγωγής γυναίκα που αρνείται την πολιτική, και τη Ματθίλδη, τη νεαρή αγωνίστρια, ο Ανδρέας παλεύει να ορίσει τη θέση του μέσα σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία.

Όπως εύστοχα σημειώνει ο Mario Vitti: «Από ένα σημείο και μετά, τα πρόσωπα μετατίθενται στο παρασκήνιο και πρωταγωνίστρια, πλέον, γίνεται η Ιστορία.»

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ:

Αυτήν ακριβώς τη μετατόπιση φωτίζει ο Βαλάντης Φράγκος («Peer Gynt no man’s land», «Πόση γη χρειάζεται ο άνθρωπος», «Η Ανταλλαγή», «Μετά την πρόβα») με μια καταιγιστικού ρυθμού σκηνοθεσία, όπου το ντοκουμέντο και η μυθοπλασία, το δημόσιο και το ιδιωτικό, συνυπάρχουν σε μια διαρκή σκηνική ένταση, ενώ η δραματουργική γραφή του Άρη Λάσκου («Ο αγνός εραστής», «Ένρον», «Τα μαγικά βουνά», «Το συνέδριο για τον Ιράν») αξιοποιεί τον λυρισμό και τον στοχασμό του Τσίρκα, συνθέτοντας ένα έργο που κινείται ανάμεσα στην εξομολόγηση και στην πολιτική τραγωδία.

Δύο ηθοποιοί, ο Δημήτρης Πασσάς και η Ελένη Ζαραφίδου, αναλαμβάνουν τους δύο κεντρικούς ρόλους του Ανδρέα και της Φλώρας, ενώ οι υπόλοιποι τέσσερις — Άρης Λάσκος, Καλλιόπη Παναγιωτίδου, Τζίνη Παπαδοπούλου, Συμεών Τσακίρης — εναλλάσσονται σε πολλαπλούς χαρακτήρες του μυθιστορήματος, ανασυνθέτοντας τη συλλογική ταυτότητα μιας εποχής ταραγμένης. Μπροστά μας η Αθήνα των ημερών εκείνων: ο Εθνικός Κήπος, η πλατεία Συντάγματος, οι δρόμοι και οι πορείες, τα καφενεία και τα διαμερίσματα των ηρώων. Στο σκηνικό αυτό, τα προσωπικά αδιέξοδα καθρεφτίζουν τη συλλογική κρίση. Μπορεί κανείς να ζήσει έξω από την Ιστορία; Αμέτοχος όταν “παντού γύρω βρωμάει πραξικόπημα”; Ή μήπως, τελικά, η Ιστορία μάς παρασύρει όλους;

Ο Τσίρκας είχε πει κάποτε: “Θέλω να γράψω ένα βιβλίο λυπητερό που να κάνει ευτυχισμένους όσους το διαβάζουν”. Αυτή ακριβώς η αμφίσημη αισιοδοξία διαπερνά και τη σκηνική εκδοχή της “Χαμένης άνοιξης”. Ένα πολιτικό θρίλερ δυόμιση ωρών που, κοιτώντας το παρελθόν, μας καλεί να αναμετρηθούμε με το σήμερα — κι ίσως να μη χάσουμε ξανά την επόμενη Άνοιξη.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

• Μεταγραφή: Άρης Λάσκος
• Σκηνοθεσία: Βαλάντης Φράγκος
• Σκηνικά: Ζωή Μολυβδά Φαμέλλη
• Κοστούμια: Αλέγια Παπαγεωργίου
• Φωτισμοί: Ιωάννα Αθανασίου – Τάσος Παλαιορούτας
• Mουσική: Γιώργος Δούσος
• Κίνηση: Ανθή Θεοφιλίδη
• Βίντεο: Αspalax
• Βοηθός Σκηνοθέτη: Ελένη Ανδρικοπούλου
• Φωτογραφίες promo: Μαρίζα Καψαμπέλη
• Φωτογραφίες παράστασης: Ελίνα Γιουνανλή
• Επικοινωνία & Γραφείο Τύπου: Μαρία Τσολάκη
• Διαφήμιση-Social Media: RENEGADE MEDIA, Βασίλης Ζαρκαδούλας
• Παραγωγή: Τεχνηχώρος
• Διανομή: Ελένη Ζαραφίδου, Άρης Λάσκος, Καλλιόπη Παναγιωτίδου, Τζίνη Παπαδοπούλου, Δημήτρης Πασσάς, Συμεών Τσακίρης

Διάρκεια: 2 ώρες και 40 λεπτά (με επιπλέον διάλειμμα 10 λεπτών)

Ευχαριστούμε το θέατρο ΠΟΡΕΙΑ για την παραχώρηση μέρους των κοστουμιών της παράστασης.

Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού.

Διαβάστε επίσης:

Καλλιόπη Παναγιωτίδου: Τους χαρακτήρες της «Χαμένης Άνοιξης» τους παρασέρνει η ιστορία