Τα δελφίνια χρησιμοποιούν «παιδική γλώσσα» και φωνάζουν το ένα το άλλο με ονόματα

Επιστήμονες που μελετούν δελφίνια αποκαλύπτουν ότι χρησιμοποιούν ξεχωριστές «φωνές-ονόματα» για επικοινωνία και μιμούνται τους ήχους των άλλων, όπως οι άνθρωποι όταν φωνάζουν κάποιον με το όνομά του ή μιλούν στα μωρά τους.

Η ανθρώπινη γοητεία για τα δελφίνιαξεκινά χιλιάδες χρόνια πριν, τουλάχιστον από την ελληνική μυθολογία. Ωστόσο, συστηματική μελέτη της επικοινωνίας τους ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960, με επιστήμονες όπως ο Τζον Λίλι και το ζευγάρι Μέλμπα και Ντέιβιντ Κάλντεγουελ να προσπαθούν να αποκωδικοποιήσουν τους ήχους που μπορούν να παράγουν.

Οι Κάλντεγουελ ανακάλυψαν ότι κάθε δελφίνι χρησιμοποιεί κυρίως μια μοναδική σφυρίχτρα, την «σφραγιστική σφυρίχτρα», η οποία λειτουργεί σαν όνομα. Τα δελφίνια τη χρησιμοποιούν για να διατηρούν την επικοινωνία μεταξύ τους σε περιβάλλοντα όπου η ορατότητα είναι περιορισμένη.

Η μελέτη της Laela Sayigh και της ομάδας της στο Sarasota Dolphin Research Program, υπό τον Randall Wells, επικεντρώνεται σε μια κοινότητα περίπου 170 δελφινιών στην περιοχή του Sarasota της Φλόριντα, όπου οι επιστήμονες γνωρίζουν την ηλικία, το φύλο και τις συγγενικές σχέσεις σχεδόν όλων των ατόμων.

Κατά τις περιοδικές υγειονομικές αξιολογήσεις των δελφινιών, η ομάδα τοποθετεί ειδικά μικρόφωνα στο κεφάλι τους για να καταγράφει συνεχώς τους ήχους τους. Μέσα από αυτές τις παρατηρήσεις, διαπιστώθηκε ότι τα δελφίνια παράγουν πολλούς ήχους-ονομασίες, οι οποίες είναι σταθερές καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους, ιδίως για τα θηλυκά.

Τα μικρά δελφινάκια τροποποιούν συχνά τους ήχους τους όταν επικοινωνούν με τη μητέρα τους, αυξάνοντας την ένταση και το ύψος του ήχου — παρόμοιο με την ανθρώπινη «παιδική ομιλία» (motherese). Επίσης, τα δελφίνια μιμούνται τις σφυρίχτρες άλλων, λειτουργώντας σαν να καλούν κάποιον με το όνομά του.

Η ομάδα έχει ανακαλύψει επίσης κοινά είδη ήχων που χρησιμοποιούνται από πολλαπλά δελφίνια αλλά δεν είναι ονόματα, πιθανώς για σήματα συναγερμού ή έκφραση έκπληξης. Η επικοινωνία των δελφινιών είναι πολύπλοκη και εξαρτάται από κοινωνικές σχέσεις, ηλικία, φύλο και συνθήκες κάθε στιγμής.

Η έρευνα συνεχίζεται, με σκοπό να καλυφθούν όσο το δυνατόν περισσότερες περιπτώσεις επικοινωνίας, ώστε να κατανοηθούν πλήρως οι κοινωνικές και γλωσσικές συμπεριφορές των δελφινιών. Όπως επισημαίνει η Sayigh, η μελέτη της επικοινωνίας τους παραμένει ένα ανεξάντλητο πεδίο με συναρπαστικά ερωτήματα για την επιστήμη.