«Project Hail Mary»: Ο Ράιαν Γκόσλινγκ σε ένα ευφυές και απολαυστικό sci-fi έπος 

Μια από τις μεγάλες κινηματογραφικές παραγωγές επιστημονικής φαντασίας της χρονιάς είναι το Project Hail Mary, το οποίο φέρνει τον Ryan Gosling στον ρόλο ενός μοναχικού αστροναύτη που καλείται να σώσει την ανθρωπότητα. Παρότι διαρκεί περισσότερες από δυόμισι ώρες, η ταινία καταφέρνει να παραμένει διαρκώς ζωντανή και ψυχαγωγική, συνδυάζοντας επιστημονικές ιδέες με χιούμορ και περιπέτεια.

Η ταινία βασίζεται στο μυθιστόρημα του Andy Weir – του συγγραφέα πίσω από το The Martian – ενώ το σενάριο υπογράφει ο Drew Goddard. Σκηνοθετούν οι Phil Lord και Christopher Miller, γνωστοί από την επιτυχία The Lego Movie.

Η υπόθεση

Ο Γκόσλινγκ υποδύεται τον Ράιλαντ Γκρέις, έναν βιολόγο που ξυπνά μόνος σε ένα διαστημόπλοιο το οποίο ταξιδεύει προς ένα μακρινό άστρο. Οι δύο συνάδελφοί του έχουν πεθάνει κατά τη διάρκεια της αποστολής και η μνήμη του είναι θολή ύστερα από χρόνια τεχνητού ύπνου.

Σταδιακά θυμάται ότι συμμετέχει στο «Project Hail Mary», μια απελπισμένη αποστολή για να σωθεί η Γη. Εξωγήινοι μικροοργανισμοί, γνωστοί ως Astrophages, απορροφούν την ενέργεια του Ήλιου και απειλούν να παγώσουν τον πλανήτη. Ο Γκρέις πρέπει να ανακαλύψει γιατί ένα συγκεκριμένο άστρο δεν επηρεάζεται από αυτούς και να στείλει τη λύση πίσω στη Γη, ακόμη κι αν ο ίδιος δεν μπορέσει ποτέ να επιστρέψει.

Ένας απρόσμενος σύμμαχος

Στην πορεία της αποστολής του ανακαλύπτει ότι δεν είναι τελικά εντελώς μόνος. Ένα άλλο διαστημόπλοιο από διαφορετικό πλανήτη πραγματοποιεί την ίδια αποστολή και έχει επίσης έναν μόνο επιζώντα επιβάτη: έναν εξωγήινο οργανισμό που ο Γκρέις ονομάζει Ρόκι.

Η σχέση τους εξελίσσεται σε μια απρόσμενη φιλία, καθώς οι δύο χαρακτήρες επικοινωνούν με τη βοήθεια ενός μεταφραστικού συστήματος. Η ταινία μετατρέπεται έτσι σε μια ιδιότυπη «buddy comedy» στο διάστημα.

Επιστήμη αντί για δράση

Σε αντίθεση με πολλά μπλοκμπάστερ επιστημονικής φαντασίας, το φιλμ δίνει έμφαση στη γνώση και τη συνεργασία αντί στη μάχη. Τα εμπόδια που αντιμετωπίζει ο ήρωας λύνονται κυρίως μέσα από επιστημονικούς γρίφους, πειράματα και τεχνικές λύσεις.

Παρά τη μεγάλη διάρκειά της, η ταινία παραμένει γρήγορη και ευχάριστη, κάτι που αποτελεί επίτευγμα δεδομένου ότι μεγάλο μέρος της ιστορίας επικεντρώνεται σε έναν μόνο χαρακτήρα.

Το αποτέλεσμα είναι μια φιλόδοξη αλλά ταυτόχρονα αισιόδοξη sci-fi περιπέτεια, που υποστηρίζει πως το μέλλον της ανθρωπότητας ίσως εξαρτηθεί όχι από τη δύναμη, αλλά από την ευφυΐα, την επικοινωνία και τη συνεργασία. Δεν είναι τυχαίο ότι ήδη συζητιέται ως πιθανός υποψήφιος για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας την επόμενη χρονιά.