Πέθανε στα 92 του ο Tatsuya Nakadai, ο «άρχοντας» των σαμουράι – «Αντίο» σε ένα θρύλο

Ο σπουδαίος Ιάπωνας ηθοποιός Tatsuya Nakadai, που σημάδεψε τον παγκόσμιο κινηματογράφο μέσα από αριστουργήματα όπως το Ran, το Harakiri και το Yojimbo, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών. Με περισσότερους από 100 ρόλους σε μια πορεία επτά δεκαετιών, υπήρξε σύμβολο της “χρυσής εποχής” του ιαπωνικού σινεμά.

Ο Tatsuya Nakadai, ένας από τους σημαντικότερους ηθοποιούς στην ιστορία του ιαπωνικού και παγκόσμιου κινηματογράφου, πέθανε σε ηλικία 92 ετών από πνευμονία σε νοσοκομείο του Τόκιο, σύμφωνα με ιαπωνικά μέσα ενημέρωσης.

Η καριέρα του, που εκτείνεται σε περισσότερα από εβδομήντα χρόνια, περιλαμβάνει πάνω από εκατό ταινίες — πολλές από αυτές θεωρούνται ορόσημα της κινηματογραφικής τέχνης.

Ο Nakadai έγινε διεθνώς γνωστός με το επικό Ran του Ακίρα Κουροσάβα (1985), εμπνευσμένο από τον Βασιλιά Ληρ του Σαίξπηρ, όπου υποδύθηκε τον πολέμαρχο Χιντετόρα Ιτσιμόντζι. Η ερμηνεία του θεωρείται μία από τις πιο επιβλητικές στην ιστορία του κινηματογράφου και χάρισε στον Κουροσάβα την μοναδική του υποψηφιότητα για Όσκαρ Σκηνοθεσίας.

Αν και ο ίδιος δήλωνε ότι προτιμούσε τη θεατρική σκηνή, ο Nakadai έμεινε στη μνήμη του κοινού για τους δυναμικούς ρόλους του σε σαμουράι δράματα όπως το Harakiri και το Samurai Rebellion του Masaki Kobayashi — ενός σκηνοθέτη με τον οποίο συνεργάστηκε στενά και δημιούργησε μερικές από τις πιο συγκλονιστικές ταινίες της ιαπωνικής φιλμογραφίας.

Η συνεργασία του με τον Κουροσάβα κορυφώθηκε και στο Kagemusha (1980), που κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στις Κάννες, καθώς και στα κλασικά Yojimbo και High and Low, όπου εμφανίστηκε δίπλα στον Τόσιρο Μιφούνε. Οι δύο τους αποτέλεσαν το πιο θρυλικό κινηματογραφικό δίδυμο της Ιαπωνίας, με ερμηνείες που επηρέασαν γενιές σκηνοθετών και ηθοποιών.

Γεννημένος το 1932 στη Χίμπα, ο Nakadai ξεκίνησε ταπεινά, εργαζόμενος σε κατάστημα στο Τόκιο, όταν τον ανακάλυψε τυχαία ο Kobayashi και του έδωσε τον πρώτο του ρόλο στην ταινία The Thick-Walled Room. Από εκεί και πέρα, η άνοδός του υπήρξε σταθερή και εντυπωσιακή.

Παράλληλα με την κινηματογραφική του καριέρα, ο Nakadai παρέμεινε ενεργός και στο θέατρο, ερμηνεύοντας ρόλους όπως ο Άμλετ, ο Μάκβεθ, ο Δον Κιχώτης και ο Θάνατος του Εμποράκου. Το 1975, μαζί με τη σύζυγό του και επίσης ηθοποιό, Γιασούκο Μιγιαζάκι, ίδρυσε τη σχολή υποκριτικής Mumeijuku στο Τόκιο, μέσα από την οποία δίδαξε και ενέπνευσε δεκάδες νέους καλλιτέχνες.

Το 2015 τιμήθηκε με το Τάγμα Πολιτισμού, τη μεγαλύτερη διάκριση της Ιαπωνίας για την προσφορά στις τέχνες, ενώ, σύμφωνα με την Yomiuri Shimbun, είχε ανέβει στη σκηνή ακόμη και το 2025, λίγους μήνες πριν τον θάνατό του.

Ο Tatsuya Nakadai υπήρξε ένας από τους τελευταίους εν ζωή εκπροσώπους μιας εποχής όπου το ιαπωνικό σινεμά διαμόρφωνε τη γλώσσα του παγκόσμιου κινηματογράφου. Ένας καλλιτέχνης που, όπως έλεγε ο ίδιος, «δεν έπαιζε ρόλους, αλλά ανθρώπους».