Η «σκοτεινή» πλευρά των ταινιών: Αληθινοί καβγάδες ηθοποιών με σκηνοθέτες, πίσω από τις κάμερες

Το «ιδανικό» του Χόλιγουντ θέλει ηθοποιούς και σκηνοθέτες να δημιουργούν μαγεία μαζί. Σκεφτείτε τη Τζίνα Ρόουλαντς και τον Τζον Κασσαβέτης ή τον Μάρτιν Σκορσέζε και τον Ρόμπερτ ντε Νίρο. Ωστόσο, μερικές φορές, ανεξαρτήτως της ποιότητας της ταινίας, οι ηθοποιοί δεν μπορούν να ανεχτούν τους σκηνοθέτες τους και το αντίστροφο.

Το ενδιαφέρον στις διαμάχες ηθοποιών–σκηνοθετών είναι ότι συχνά παραμένουν κρυφές. Κανείς δεν τα πάει καλά με όλους, και όταν πολλοί δημιουργικοί άνθρωποι δουλεύουν σε ένα μικρό περιβάλλον, οι εντάσεις είναι αναπόφευκτες. Όταν μάλιστα λίγη τοξικότητα διαρρέει δημόσια, είναι σαφές ότι υπήρξε σοβαρό πρόβλημα.

Ακολουθούν μερικές από τις πιο γνωστές διαμάχες μεταξύ ηθοποιών και σκηνοθετών:

Τζέικ Τζίλενχαλ και Ντέιβιντ Φίντσερ

Ο Ντέιβιντ Φίντσερ είναι γνωστός για την απαιτητική του προσέγγιση, συχνά γυρίζοντας δεκάδες ή εκατοντάδες λήψεις. Ο Τζέικ Τζίλενχαλ συνεργάστηκε μαζί του στο Zodiac (2007) και δήλωσε ότι ο Φίντσερ «ζωγραφίζει με τους ανθρώπους», καθιστώντας δύσκολο να είσαι «ένα χρώμα». Ο Φίντσερ απάντησε ότι ο Τζίλενχαλ ήταν «πολύ αποσπασμένος» στο γύρισμα.

Κέιρα Νάιτλι και Τζον Κάρνι

Στο μουσικό δράμα Begin Again, ο Κάρνι χαρακτήρισε αργότερα τη Νάιτλι «σούπερ μόντελ» και αμφισβήτησε τις υποκριτικές της ικανότητες, αλλά ζήτησε συγγνώμη αργότερα. Η ίδια δήλωσε ότι η συνεργασία ήταν «πολύ δύσκολη» και ότι «απλώς έτσι συμβαίνει μερικές φορές».

Τζιν Χάκμαν και Γουές Άντερσον

Στo Royal Tenenbaums, ο Χάκμαν εμφανώς δεν συμπαθούσε τον Άντερσον, φτάνοντας να τον προσβάλλει δημόσια στο γύρισμα. Ο Άντερσον όμως δήλωσε ότι απόλαυσε τη συνεργασία και ότι η πρόκληση ήταν συναρπαστική.

Ηθοποιοί και ο Χέρμπερτ Ρος

Η ταινία Steel Magnolias (1989) είχε έντονες διαμάχες με το καστ – Τζούλια Ρόμπερτς, Σάλι Φιλντ, Σίρλεϊ ΜακΛέιν και Ντόλι Πάρτον – καθώς ο Ρος σχολίαζε συχνά τις ικανότητες υποκριτικής τους. Η Ρόμπερτς χαρακτήρισε τον Ρος «σκληρό και υπερβολικό», ενώ η Πάρτον σημείωσε ότι δεν ήταν ηθοποιός αλλά προσωπικότητα.

Έιμι Άνταμς, Τζορτζ Κλούνεϊ και Ντέιβιντ Ο. Ράσελ

Η Άνταμς αποκάλυψε ότι ο Ράσελ την έκανε να κλάψει στα γυρίσματα του American Hustle, ενώ ο Κλούνεϊ τόνισε ότι η συμπεριφορά του Ράσελ κατά την ταινία Three Kings ήταν «η χειρότερη εμπειρία της ζωής του». Η Λίλι Τομλιν επίσης είχε ένταση με τον Ράσελ στο I Heart Huckabees, αλλά τελικά τα ξαναβρήκαν.

Μπρους Γουίλις και Κέβιν Σμιθ

Στην ταινία Cop Out (2010), οι δύο είχαν έντονη αντιπαλότητα και κατηγόρησαν ο ένας τον άλλο δημόσια. Ο Σμιθ χαρακτήρισε τη συνεργασία «συντριπτική για την ψυχή» και ο Γουίλις παραδέχτηκε ότι είχαν «προσωπικά ζητήματα σχετικά με την προσέγγιση της δουλειάς».

Φέι Ντάναγουεϊ και Ρόμαν Πολάνσκι

Στη Chinatown, η Ντάναγουεϊ αναφέρει ότι η αντιμετώπιση από τον Πολάνσκι ήταν συνεχώς σκληρή, και η ίδια συνδέει την αναφορά του ως «δύσκολη» με μισογυνισμό της εποχής.

Άλλες έντονες συγκρούσεις

Από τον Τζούελ Σούμαχερ με τους Τομι Λι Τζόουνς και Βαλ Κίλμερ (Batman Forever), μέχρι τον Χάρολντ Ράμις και τον Μπιλ Μάρεϊ (Groundhog Day), αλλά και την Τζούλια Ρόμπερτς με τον Στίβεν Σπίλμπεργκ (Hook), οι αντιπαραθέσεις ηθοποιών και σκηνοθετών αποδεικνύουν ότι η κινηματογραφική μαγεία δεν είναι πάντα χωρίς τριβές.

Σύγχρονες περιπτώσεις

Στο Justice League (2017), η Γκαλ Γκαντότ και ο Ρέι Φίσερ κατηγόρησαν τον Τζος Γουίντον ότι απείλησε την καριέρα τους και αγνόησε ανάρμοστη συμπεριφορά, ενώ ο Ζακ Σνάιντερ αποχώρησε λόγω οικογενειακής κρίσης.

Οι συγκρούσεις αυτές δείχνουν ότι πίσω από τις κάμερες, η δημιουργική διαδικασία μπορεί να είναι τόσο έντονη και απαιτητική όσο και το αποτέλεσμα που βλέπει το κοινό στην οθόνη.