100% επιτυχία: Αυτοί οι 10 έχουν καταφέρει να πάρουν Όσκαρ κάθε φορά που ήταν υποψήφιοι

Υπάρχουν οι θρύλοι των βραβείων Όσκαρ, όπως η ηθοποιός Κάθριν Χέπμπορν με 4 βραβεία (τα περισσότερα από κάθε συνάδελφό της) σε 12 υποψηφιότητες ή ο συνθέτης Τζον Γουίλιαμς με 5 βραβεία σε 54 (!) υποψηφιότητες. Υπάρχουν όμως και νικητές με ένα εξίσου εντυπωσιακό επίτευγμα: τον ίδιο αριθμό υποψηφιοτήτων και νικών.

Το Collider δημοσίευσε μια λίστα 10 νικητές που έχουν 100% επιτυχία, έχοντας κερδίσει τουλάχιστον δύο φορές με ισάριθμες υποψηφιότητες. Οι μισοί είναι ηθοποιοί και οι άλλοι προέρχονται από διαφορετικούς τομείς, γιατί όσο σημαντική και υπέροχη κι αν είναι η υποκριτική, δεν είναι η μόνη τέχνη που τιμάται στα Όσκαρ. Ας δούμε ποιοι είναι αυτοί:

10. Μάριο Πούζο

Κέρδισε το Όσκαρ καλύτερου διασκευασμένου σεναρίου για τις ταινίες «Ο Νονός» (1972) και «Ο Νονός II» (1974)

Ο Μάριο Πούζο (ένα ακόμη επίθετο που στα ελληνικά αρνούμαστε να προφέρουμε σωστά – με «τσ» αντί για «ζ») έγραψε όχι μόνο το μυθιστόρημα στο οποίο βασίστηκε η ταινία «Ο Νονός» του 1972, αλλά και το σενάριό της, κερδίζοντας το Όσκαρ εξ ημισείας με τον σκηνοθέτη Φράνσις Φορντ Κόπολα. Οι δυο τους συνεργάστηκαν και στο σενάριο του σίκουελ, «Ο Νονός II», κερδίζοντας ξανά Όσκαρ διασκευασμένου σεναρίου, παρόλο που μεγάλο μέρος της ιστορίας ήταν πρωτότυπο και δεν υπήρχε στο βιβλίο του Πούζο. Για τον τρίτο «Νονό» δεν ήταν υποψήφιος, αλλά μπορούσε να υπερηφανεύεται για το οσκαρικό «2 στα 2» μέχρι τον θάνατό του το 1999.

9. Χίλαρι Σουάνκ

Κέρδισε το Όσκαρ Α΄ γυναικείου ρόλου για τις ταινίες «Boys Don’t Cry» (1999) και «Million Dollar Baby» (2004)

Η Χίλαρι Σουάνκ κέρδισε και τις δύο φορές που υπήρξε υποψήφια για Όσκαρ, σε διάστημα μόλις 5 ετών. Και οι δύο ταινίες είναι πολύ δραματικές, διαλύοντας συναισθηματικά τον θεατή. Στο «Boys Don’t Cry» υποδύεται έναν τρανσέξουαλ άνδρα και στο «Million Dollar Baby» μια μποξέρ που έμεινε παραπληγική. Και στις δύο πεθαίνει (συγγνώμη, αλλά το spoiler alert έχει… παραγραφεί μετά από τόσα χρόνια), κάτι που πάντα δείχνουν να εκτιμούν τα μέλη της Ακαδημίας που ψηφίζουν για τα βραβεία.

8. Γκουστάβο Σανταολάγια

Κέρδισε το Όσκαρ καλύτερης μουσικής για τις ταινίες «Brokeback Mountain» (2005) και «Βαβέλ» (2006)

Ο Αργεντίνος συνθέτης – που τελευταία έχει αναγνωριστεί για τη μουσική του στην τηλεοπτική σειρά «The Last of Us» και στα δύο video games στα οποία αυτή βασίστηκε – κατάφερε να κερδίσει Όσκαρ δύο συνεχόμενες χρονιές, για τα σάουντρακ των ταινιών «Brokeback Mountain» του Ανγκ Λι και «Babel» του Αλεχάντρο Γκονσάλες Ινιάριτου. Δεν έχει υπάρξει ξανά υποψήφιος έκτοτε, αλλά και πάλι, έχει κερδίσει διπλάσια Όσκαρ από τον τρισμέγιστο Ένιο Μορικόνε. Οπότε όλα καλά…

7. Έντριαν Μπρόντι

Κέρδισε το Όσκαρ Α΄ ανδρικού ρόλου για τις ταινίες «Ο Πιανίστας» (2002) και «The Brutalist» (2024)

Αντίθετα με τους προαναφερόμενους νικητές, ο Έντριαν Μπρόντι χρειάστηκε να περιμένει πάνω από δύο δεκαετίες μεταξύ των δύο υποψηφιοτήτων του για Όσκαρ και των επακόλουθων νικών του. Βέβαια, η μία από αυτές ήρθε πολύ νωρίς στην καριέρα του, καθώς ήταν μόλις 29 ετών όταν κέρδισε για τον «Πιανίστα» – μάλιστα κατέχει ακόμη το ρεκόρ του νεότερου άνδρα ηθοποιού που έχει κερδίσει Όσκαρ Α΄ ρόλου. Η δεύτερη νίκη του ήρθε μόλις πέρυσι (μην σας μπερδεύει το 2024 που συνοδεύει το «The Brutalist», είναι η χρονιά παραγωγής της ταινίας και όχι βράβευσής της). Η πρώτη ταινία διαδραματίζεται στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, η δεύτερη αμέσως μετά, αλλά και στις δύο ο Μπρόντι δίνει πολύ δυνατές συναισθηματικά ερμηνείες.

6. Γουίντον Σ. Χοκ

Κέρδισε το Όσκαρ καλύτερης φωτογραφίας για τις ταινίες «Ιωάννα της Λωρραίνης» (1948), «Ηρωική Επέλαση» (1949) και «Ο Ήσυχος Άνθρωπος» (1952)

Πάμε πιο πίσω στο παρελθόν και ανεβάζουμε τον αριθμό των υποψηφιοτήτων και νικών. Ο Γουίντον Σ. Χοκ ήταν διευθυντής φωτογραφίας που ξεχώρισε ιδιαίτερα στις δεκαετίες του 1940 και του 1950, κάνοντας την έγχρωμη φωτογραφία να ξεχωρίζει σε μια εποχή που το ασπρόμαυρο ήταν ακόμα μια αρκετά δημοφιλής – και πιο συμβατική – επιλογή κινηματογράφησης. Μεγάλο επίτευγμα τα τρία στα τρία Όσκαρ, με τα δύο να αφορούν γουέστερν του Τζον Φορντ με τον Τζον Γουέιν. Αλλά θα έπρεπε να ήταν τέσσερα στα τέσσερα, γιατί ίσως η κορυφαία δουλειά του είναι σε ένα ακόμη γουέστερν των Φορντ και Γουέιν, το «Η αιχμάλωτος της ερήμου» (1956). Αλλά, παραδόξως, η συγκεκριμένη ταινία δεν ήταν υποψήφια για κανένα βραβείο…

5. Βίβιαν Λι

Κέρδισε το Όσκαρ Α΄ γυναικείου ρόλου για τις ταινίες «Όσα Παίρνει ο Άνεμος» (1939) και «Λεωφορείον ο Πόθος» (1951)

Αν και η ταινία «Όσα Παίρνει ο Άνεμος» είναι σήμερα ξεπερασμένη από πολλές απόψεις – και όχι μόνο εξαιτίας των 87 ετών της – κανείς δεν αμφισβητεί την ερμηνεία της Βίβιαν Λι, που κέρδισε επάξια το Όσκαρ Α΄ γυναικείου ρόλου ως Σκάρλετ Ο’ Χάρα στα 26 της χρόνια. Ένας εξίσου εμβληματικός και πολύπλοκος χαρακτήρας, εκείνος της Μπλανς Ντιμπουά, της χάρισε το δεύτερο Όσκαρ της μετά από 12 χρόνια για το «Λεωφορείον ο Πόθος».

4. Φρανκ Μπορζέιγκι

Κέρδισε το Όσκαρ σκηνοθεσίας για τις ταινίες «7th Heaven» (1927) και «Bad Girl» (1931)

Πηγαίνοντας ακόμα πιο πίσω στο χρόνο, ακριβώς στο ξεκίνημα των Όσκαρ, ο Φρανκ Μπορζέιγκι ήταν ο πρώτος σκηνοθέτης που κέρδισε το αντίστοιχο Όσκαρ. Ήταν για την ταινία του 1927 «7th Heaven», η οποία σε εκείνη την πρώτη απονομή δεν κέρδισε κάποιο από τα δύο (όπως ήταν τότε) Όσκαρ καλύτερης ταινίας. Η δεύτερη υποψηφιότητα και το δεύτερο Όσκαρ ήρθε λίγα χρόνια αργότερα για την ταινία «Bad Girl«. Αν και εντελώς άγνωστος στη συντριπτική πλειοψηφία των σημερινών κινηματογραφόφιλων, ο Μπορζέιγκι δεν παύει να είναι ένας σκηνοθέτης που κέρδισε και στις δύο υποψηφιότητές του και αυτό είναι πολύ σημαντικό (σκεφτείτε τι πέρασε ο Μάρτιν Σκορσέζε μέχρι να κερδίσει το πρώτο και μοναδικό του Όσκαρ σκηνοθεσίας το 2007…).

3. Μαχέρσαλα Άλι

Κέρδισε το βραβείο Β΄ ανδρικού ρόλου για τις ταινίες «Moonlight» (2016) και «Το Πράσινο Βιβλίο» (2018)

Ο Μαχέρσαλα Άλι είχε ξεχωρίσει στο θέατρο και σε μια σειρά από δεύτερους ρόλους στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο, αλλά ο ρόλος του εμπόρου ναρκωτικών Χουάν στην ταινία «Moonlight» ήταν που τον έκανε διάσημο παντού και τους χάρισε το Όσκαρ Β΄ ανδρικού ρόλου. Δύο χρόνια μετά επανέλαβε το κατόρθωμά του στο «Πράσινο βιβλίο», αν και πολλοί υποστηρίζουν ότι θα έπρεπε να ήταν υποψήφιος για Α΄ ρόλο καθώς μοιραζόταν το χρόνο επί της οθόνης με τον συμπρωταγωνιστή του Βίγκο Μόρτενσεν, που διαγωνιζόταν στη συγκεκριμένη κατηγορία. Αν ήταν όμως θα είχε καταφέρει να κάνει το «δύο στα δύο» έχοντας απέναντί του τον – νικητή – Ράμι Μάλεκ του «Bohemian Rhapsody»; Δεν θα το μάθουμε ποτέ…

2. Τζιόρτζιο Μορόντερ

Κέρδισε το Όσκαρ καλύτερης μουσικής για το «Εξπρές του Μεσονυχτίου» (1978) και τα Όσκαρ καλύτερου τραγουδιού για τα «Flashdance… What a Feeling» (από το «Flashdance» του 1983) και «Take My Breath Away» (από το «Top Gun» του 1986)

Αν και η ντίσκο και τα συνθεσάιζερ μπορεί μερικές φορές να φαίνονται κλισέ ή ξεπερασμένα σε μερικούς, όταν όμως τα χειρίζεται ένας master σαν τον Τζιόρτζιο Μορόντερ γίνονται επιπέδου… Όσκαρ. Αν και η δουλειά του εκτός κινηματογράφου είναι πολύ σημαντικότερη, έχει καταφέρει ένα αξιοζήλευτο «τρία στα τρία» με την εξαιρετική μουσική του για το «Εξπρές του Μεσονυχτίου» και τα αγαπημένα ακόμη και σήμερα τραγούδια των ταινιών «Flashdance» και «Top Gun». Ακόμη καλύτερη είναι η μουσική που έγραψε για τον «Σημαδεμένο» με τον Αλ Πατσίνο, αλλά η Ακαδημία δεν τον αναγνώρισε με μία ακόμα υποψηφιότητα.

1. Κρίστοφ Βαλτς

Κέρδισε το Όσκαρ Β΄ ανδρικού ρόλου για τις ταινίες «Άδωξοι Μπάσταρδη» (2009) και «Django, ο Τιμωρός» (2012)

Με το ρόλο του ο συνταγματάρχη των Ες-Ες Χανς Λάντα στην ταινία «Άδωξοι Μπάσταρδοι» του Κουέντιν Ταραντίνο ο Κρίστοφ Βαλτς έκλεψε την παράσταση, έγινε παγκοσμίως γνωστός και κέρδισε επάξια το Όσκαρ Β΄ ανδρικού ρόλου. Ο Ταραντίνο μάλλον του ταιριάζει πολύ σαν σκηνοθέτης, γιατί και στην επόμενη συνεργασία τους τρία χρόνια αργότερα («Django, ο Τιμωρός») o Βαλτς ξανακέρδισε Όσκαρ παίζοντας έναν πολύ διαφορετικό χαρακτήρα. Έχει κάνει εξαιρετικές δουλειές και σε άλλες ταινίες, αλλά μόνο οι δύο προαναφερόμενες του χάρισαν υποψηφιότητες και νίκες στα Όσκαρ.