Ο Brian Eno επανεκδίδει δύο δυσεύρετα άλμπουμ του και επαναφέρει την Opal Records

September 11, 2026 18

Η άποψη του Simple Radio:
Η μουσική σκηνή δεν σταματά ποτέ να μας εκπλήσσει! Μάθαμε τις τελευταίες εξελίξεις και τις μεταφέρουμε αμέσως στην παρέα του Simple Radio.

Ο Brian Eno ανακοίνωσε την επαναδραστηριοποίηση της ιστορικής δισκογραφικής του Opal Records, με την επανέκδοση δύο σπάνιων άλμπουμ από τη δική του δισκογραφία: το Drawn from Life και το Another Day on Earth.

Το Drawn from Life, που δημιουργήθηκε σε συνεργασία με τον γερμανό συνθέτη και παραγωγό J. Peter Schwalm, κυκλοφόρησε αρχικά το 2001. Το Another Day on Earth ακολούθησε το 2005 και αποτέλεσε την πολυαναμενόμενη επιστροφή του Eno στη φόρμα του τραγουδιού, έπειτα από περισσότερο από μία δεκαετία κατά την οποία είχε επικεντρωθεί κυρίως στην ambient μουσική και την παραγωγή.

Τα δύο άλμπουμ δεν ήταν διαθέσιμα στις αγορές εκτός Ιαπωνίας εδώ και σχεδόν είκοσι χρόνια. Οι νέες εκδόσεις τους θα είναι διαθέσιμες σε φυσική και ψηφιακή μορφή από τις 16 Οκτωβρίου, ενώ το 1% των εσόδων από τις πωλήσεις της Opal Records θα διατίθεται στον περιβαλλοντικό οργανισμό EarthPercent.

Με αφορμή τις επανεκδόσεις, ο Eno έδωσε επίσης στη δημοσιότητα δύο μέχρι σήμερα ανέκδοτα live videos. Πρόκειται για το “Caught Between”, από εμφάνιση στο Coliseu do Porto στις 16 Ιουνίου 2001, και το “Persis”, κινηματογραφημένο στο Fuji Rock Festival της Ιαπωνίας στις 29 Ιουλίου της ίδιας χρονιάς. Στις δύο εμφανίσεις συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, οι J. Peter Schwalm, Leo Abrahams και Nell Catchpole.

Η Opal Records ιδρύθηκε από τον Eno το 1988 ως στέγη για πειραματική, ambient και λιγότερο εμπορικά είδη μουσικής. Στον κατάλογό της βρέθηκαν έργα καλλιτεχνών όπως οι Roger Eno, Harold Budd, Laraaji, Jon Hassell, Daniel Lanois και John Cale. Η εταιρεία ανέστειλε τη δραστηριότητά της το 1991, όταν ο Eno αποφάσισε να επικεντρωθεί στη δική του δημιουργική πορεία, και το αρχείο της πέρασε στην All Saints Records.

Ο ίδιος είχε περιγράψει εξαρχής την Opal ως «μια δισκογραφική για outsiders»: δημιουργούς που βρίσκονται μακριά όχι μόνο ο ένας από τον άλλον, αλλά και από τα κυρίαρχα ρεύματα της σύγχρονης μουσικής. Σχεδόν τέσσερις δεκαετίες αργότερα, αυτή η διακήρυξη επιστρέφει μαζί με δύο παραγνωρισμένα κεφάλαια της δισκογραφίας του.